Valencia - dag 8

Na een zware, slapeloze, nacht (veel luidruchtige buren), toch begonnen aan wat uiteindelijk een van de meest actieve dagen in Valencia zou worden. We hadden al eerder een Nederlands (!) fietsverhuur bedrijfje niet ver van ons appartement gevonden, genaamd 'Verrassend Valencia'. Geleid door 3 jonge Nederlandse meiden die ons zeer enthousiast ontvingen.

Na een korte uitleg over de hier geldende verkeersregels gingen we op weg. Valencia is een fietsvriendelijke stad, alleen zijn de fietspaden wel heel erg smal en meestal 2 richting verkeer. Tel daarbij op een overdosis aan e-bikes, e-steps en je begrijpt het is toch wel een avondtuurlijke onderneming om hier te fietsen. Maar automobilisten houden gelukkig veel rekening met het fietsende medeverkeer en stoppen netjes bij elk zebrapad!

Ons eerste doel was Ciutat de Les Arts I Les Cienses prachtig gelegen in de oude rivierbedding van de Turia. Het is een verzameling futurisch gebouwen, bruggen en waterpartijen, ontworpen door de architect Santiago Calavatra die ook gebouwen in New York en andere steden heeft gebouwd. Helaas zijn ze bijna altijd over budget en ook niet erg stabiel. Valencia heeft bijvoorbeeld vele miljoenen moeten uitgeven om een slecht ontworpen brug weer veilig te maken. Maar het ziet er wel allemaal prachtig uit. Om alle musea, Imax-filmtheater en meer te bezoeken heb je echt meerdere dagen nodig (en een forse beurs), dus wij hebben alleen het Oceanografic bezocht, het grootste aquarium van Europa. Eigenlijk meer een dierentuin, want er waren flamingo's en de grootste schildpadden ter wereld te bezichtigen. Maar het meest indrukwekkende was het ondergrondse haaienverblijf. Waar je door een onderwatertunnel de haaien bijna kunt aanraken.

Vervolgens de overige gebouwen in het park bewonderd. Er staan echt architectonische juweeltjes tussen. Je kon er ook electische surfplanken (?), doorzichtige roeibootjes en plastic ballen waarmee je op het water kon lopen huren. 

Daarna naar de Market de Colon een van de drie grote markthallen van Valencia. Het modernista gebouw is echt prachtig, maar de vele restaurantjes en barretjes zalen helaas helemaal vol.

Gelukkig had Arny een alternatief opgezocht en kwamen we in een straatje en plein vol met speciale kroegjes en restaurant. De keuze was moeilijk, een sake bar, of toch maar een wijnrestaurantje... Uiteindelijk gekozen voor een authentieke Belgische bar met een prachtig futurisch interieur, waar foto's van Belgische idolen zoals Jaques Brell aan de muur hingen. Maar gezien de temperaturen buiten (28 graden) toch maar voor het terras gekozen. Na enkele pintjes weer de fiets op, waarna we hopeloos verdwaalden in deze wijk. Nergens straatnaambordjes en google maps op onze telefoon was ook compleet de weg kwijt. Uiteindelijk toch nog op tijd onze fietsverhuurder gevonden en daarna moe, voldaan en compleet bezweet een terrasje op een terrasje om de hoek uit te rusten van de flinke tocht. Bovendien was er happy hour 2 voor de prijs van één.

Al dagen waren we aan het wachten wanneer Splendidi Records open zou gaan. Een ongewone combinatie van kroeg en platenzaak. Het was eindelijk open, maar zo druk dat we na een korte blik op wat 2e hands vinyl toch maar richting ons Mexicaans restaurantje gelopen waar we weer heerlijk gegeten hebben. In het zelfde straatje is ook een kroeg genaamd Olhöp waar we nog maar een speciaal biertje hebben gepakt (stinkend duur, maar waar vind je een Porter uit Seattle van de tap?). 

Daarna richting ons appartementje (5 minuten lopen) en nog even op het pleintje voor ons gebouw gezeten op een terrasje voor wat biertjes en tequila (nergens goedkoper als hier). Moe en voldaan naar bed gekropen.